1. HABERLER

  2. MAGAZİN

  3. MEHMET ALİ ALABORA'NIN ANNESİNDEN MEKTUP
MEHMET ALİ ALABORA'NIN ANNESİNDEN MEKTUP

MEHMET ALİ ALABORA'NIN ANNESİNDEN MEKTUP

Gezi Parkı eylemlerinde attığı tweetle gündeme oturan Memet Ali Alabora'nın annesi Betül Arım, yazdığı mektupla oğlunun hayatından duyduğu endişeyi dile getirdi.

A+A-

Gezi Parkı eylemcileri başta twitter olmak üzere sosyal medyada örgütlenip Gezi Parkı eylemlerini geniş kitlelerle buluşturdu. Türkiye'de ortalama atılan tweet sayısı 8 milyondan 35 milyona çıktı. Sanatçılardanda eyleme destek geldi. Atılan tweetlerden biri de Memet Ali Alabora'nın "Mesele sadece Gezi Parkı değil arkadaş, sen hala anlamadın mı? Hadi gel" tweetiydi.

Alabora'nın attığı tweetin ilk yankısı Yenişafak gazetesinde yer buldu. Alabora'nın yazıp yönettiği "Mi Minör" adlı tiyatro oyununda Gezi Parkı olaylarının provasının yapıldığı iddia edildi. Gazetenin haberine göre sözkonusu oyunda halkın nasıl isya etmesi gerektiğini, isyan ederken de sosyal medyada nasıl örgütleneceğini anlattığını savunmuştu. Yenişafak'ın bu iddiasının ardından ise Başbakan Recep Tayyip Erdoğan Kazlıçeşme Mitingi'nde "hukuk yoluyla hesabını soracağız" çıkışıyla hükümetin tavrını net olarak ortaya koydu.

ANNESİ MEKTUP YAZDI

Yaşanan olayların ardından Memet Ali Alabora'nın annesi oyuncu Betül Arım yazdığı mektupla "bir annenin isyanını" dile getirdi.

İşte o mektup...

“NEDEN?

Sosyal medyayı çok kullanan biri olmadığımdan, olayları 29 Mayıs Çarşamba günü öğrendim. İşten çıkıp Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi’ndeki bir geceye, ödül almak için katıldım ve oradan 22:30 gibi Gezi Parkı’na gittim. Daha çok gençlerden oluşan, şarkı söyleyen, halay çeken, muhabbet eden çok güzel insanlarla tanıştım. Ağaçları korumak için biber gazına maruz kaldıklarını duyduğumda gerçekten inanamadım ve hep şunu sordum;

“NEDEN, NEDEN?”

Ben doğadan beslenen, yaratılmış olan her şeyle bir olduğumuza ve aramızda görünmez ipliklerin olduğuna ve her şeyle, ağaçla, çiçekle, böcekle akraba olduğumuza inanan, gün aşırı pir parka ya da ormana giden (Belgrad, Emirgan, Yıldız, Taksim, Hidiv-Selamiçeşme, Göztepe, Maçka, Beykoz, nereye yakınsam…), ağaca sarılan, sırtını dayayan, toprağa basan ve randevularını ve hatta bazı TV çekimlerini parklarda gerçekleştiren biri olarak; bir tek ağacın bile kesilmesini sanki akrabamı kesmişler gibi hisseden ve bunun için ağlayan, aynı zamanda şiddete, baskıya ve dayatmaya karşı biri olarak işten kalan vakitlerimde Gezi Parkı’na gittim.

TEHDİT MESAJLARI ALINCA

Bu arada oğlumun tehdit mesajları aldığını duyduğumda inanamadım ve yine sordum; “NEDEN, NEDEN?”

İçinde sevgi barınan biri için bütün dünya bir aileydi benim için. Demek ki aile üyelerinden bazıları sevgiyle büyümemişlerdi. Olsun, ben yine de “Yaradılanı severim Yaradan’dan ötürü” dedim. Endişelendim ama korkmadım, nasıl olsa zamanla her şey anlaşılırdı.

Ta ki, Yeni Şafak gazetesinde çıkan habere kadar… Okudum, algılayamadım, inanamadım, “Yok artık, bu kadar da olamaz” dedim. Ama olmuştu, yazı önümdeydi ve oğlum hedef gösteriliyordu.

Bu yazıyı yazan bir kadınmış ama eminim anne değil. Anne olsaydı, bu, rüyamda görsem inanamayacağım yazısını yazamazdı. Anne olsaydı, mutlaka empati yapardı. Kızılderili atasözü der ki; “Bir insan hakkında tek bir kelime etmeden, tek bir yargıda bulunmadan, gökte 3 ay değişene kadar onun ayakkabılarıyla dolaş.” Belli ki “Çamur at izi kalsın” demişti ama, Memet Ali’yi hiç tanımadan… Onu tanıyanların hepsine sorsa (özellikle hepsine yazdım), izi kalmayacağını anlardı.

Onu ben doğurdum ama Halil Cibran’ın “Çocuklar” şiirinde olduğu gibi, onu evrenin çocuğu olarak büyütmeye çalıştım.

O benim sadece oğlum değil, aynı zamanda çok saygı duyduğum, çok değer verdiğim, öğrettiklerimin belki 50 katını ondan öğrendiğim bir birey.

İzi kalmaz çünkü Memet Ali, inanın anne olarak söylemiyorum, hayatımda tanığım en şeffaf, en “insan” insanlardan biridir. Diğer özelliklerini ben değil, başkaları söylesin.

Bana nerdeyse her gün ya bir telefon gelir ya da yolda çevirirler, onunla bir şekilde tanışmış ve çalışmış olanlar “Böyle bir çocuğu nasıl büyüttün, sırrı nedir?” diye sorarlar.

Dün bir arkadaşım telefon etti, “Şu anda Başbakan oğlunu suçladı.” dedi. Ben “Yok canım yanlış duymuşsundur, olur mu hiç öyle şey? Bir ülkenin başbakanı hiç tanımadan, araştırmadan bir insanı, bir genci, bir sanatçıyı suçlar mı? O da bir annenin evladı, önce annesini düşünür, bunun vebali çok büyüktür.” dedim.

OĞLUMU TANIYORUM

Benim içim her konuda rahat, çünkü oğlumu biliyor ve tanıyorum. Ama yarın bu durumdan vazife çıkaran biri olursa, oğlumu suçlayanlar önce Yaradan’a, sonra kendine, topluma ve dünyaya bunun hesabını nasıl verecekler? Bu çok büyük bir günah değil mi? Sadece, bir fidan nasıl yetişir, herkese bunu sormak isterim. Fidan yetiştirmek için anne olmaya gerek yok, bunu anlayabilirsiniz.

Ama çocuğu hayati tehlike içinde olan bir annenin acısını, haykırışını sadece anneler bilir.

Yüreğim acıyor.

Betül ARIM

 

Bu haber toplam 1569 defa okunmuştur
Etiketler : , , , , , ,
Önceki ve Sonraki Haberler

HABERE YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.